بابا طاهر عریان
وی از شاعران و عارفان اوسط قرن
پنجم هجری قمری و از معاصرین طغرل بیک سلجوقی بوده است.وی اهل همدان بود و مورد
احترام و تکریم عموم مردم قرار داشت. فردی
درویش مسلک بوده و نسبت به علایق دنیوی توجهی نداشته است.او سال های بسیاری از عمر
خود را به سیر وسیاحت گذرانیدو به اصفهان و شیراز مسا فرت نمود. هنگامی که طغرل بیک
سلجوقی همراه وزیرش <<کندری>>به همدان رفت.به خدمت با با طاهر رسیدو
از اسب پیاده شدو دست این عارف بزرگ را بوسید.شهرت بابا طاهر به خاطر دوبیتی هایی
است که به زبان لری سروده استو اصطلاحاٌ<<فهلویات>>نامیده می شوند.این
دو بیتی ها معرّف عقاید عرفانی و مؤیدروح بلند او می باشد.سبک شعری این دوبیتی ها
به سبک اشعار 12هجایی دوره ساسانی است.مقبره بابا طاهر درشهر همدان قرار دارد و
طوافگاه اهل دل می باشد.
دال خو بان
دلِ خونین پسندند
دلا خو ن شو که
خوبان این پسندند
متاع کفر و دین بی
مشتری ننیست
گروهی آن
گروهی این پسندند